فعالیت بچه ها را در قرنطینه افزایش دهیم

به گزارش وبلاگ سفر و گردشگری، برخی از بچه ها مبتلا به وسواس فکری می شوند، این بچه ها دائم با خود فکر می کنند که ممکن است به بیماری کرونا مبتلا شوند به همین دلیل دائم درگیری فکری دارند.

فعالیت بچه ها را در قرنطینه افزایش دهیم

رییس کمیته ملی توسعه فعالیت بدنی بچه ها ضمن تشریح مواردی که از طریق آن می توان میزان تحرک و فعالیت بدنی بچه ها را در خانه افزایش داد، گفت: باید بدانیم که خطر ابتلا به عفونت در افراد کم تحرک 2 تا سه برابر سایر افراد پیش بینی شده است.

با اشاره به اینکه یکی از دغدغه های مهم این روز های تمامی خانواده ها بدون تردید شیوع ویروس کرونا و نگرانی ها از شدت انتشار و ابتلا به این ویروس بوده که همه ما را به قرنطینه ای خانگی برای قطع زنجیره انتشار این ویروس وادار کرده است، گفت: بخش بزرگی از افراد در این قرنطینه خانگی بچه ها هر خانواده هستند که هرچند با توجه به گزارشات سازمان بهداشت جهانی (WHO) میزان ابتلای این افراد (بچه ها زیر 9 سال) به این ویروس بسیار کم است، اما دو نکته تهدید کننده در این قرنطینه خانگی برای بچه ها می تواند وجود داشته باشد.

ترس بچه ها؛ خطرناکتر از کرونا

وی ادامه داد: تهدید اول، ترس، استرس و اضطراب بچه ها از ابتلای خود و یا اعضای خانواده به ویروس کرونا (خطر ثانویه) است که خطرناک تر از ابتلا به ویروس است و وقتی والدین نمی توانند استرس و اضطراب خود را کنترل کنند، فرزندان شان نیز تحت تأثیر این استرس و اضطراب قرار می گیرند.

به گفته این عضو هیات علمی پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورشی، علایم اضطراب در بچه ها می تواند متفاوت باشد، برخی از بچه ها در چنین شرایطی که همه از کرونا می گویند ممکن است مبتلا به اختلال اضطراب جدایی شوند؛ یعنی وابستگی بیش از اندازه به والدین پیدا کنند و ترس از دست دادن والدین را داشته باشند و دلواپسی بیش از اندازه نسبت به والدین برایشان پیش آید.

رفیعی با اشاره به اینکه در برخی از بچه ها، اضطراب به شکل عصبانیت و آشفتگی بروز پیدا می کند و برخی از بچه ها علائم شب ادراری نیز دارند، مطرح نمود: گاهی اوقات که کودک اضطراب دارد ترشح هورمون دوپامین و سروتونین آن ها مختل می شود و مختل شدن این دو هورمون ترس محیطی زیادی در کودک ایجاد می کند و کودک دچار اضطراب و استرس می شود.

وی ادامه داد: برخی از بچه ها مبتلا به وسواس فکری می شوند، این بچه ها دائم با خود فکر می کنند که ممکن است به بیماری کرونا مبتلا شوند به همین دلیل دائم درگیری فکری دارند.

رییس کمیته ملی توسعه فعالیت بدنی بچه ها با بیان اینکه برخی دیگر از بچه ها دچارخودبیمارانگاری می شوند و از اینکه به چیزی دست بزنند دائم ترس و هراس دارند و به صورت افراطی برای پاکسازی محیط اقدام می کنند، یادآور شد: بدون تردید این استرس و اضطراب ها در هر رده سنی بویژه در بچه ها می تواند باعث اختلال دردستگاه ایمنی بدن شده و عملکرد این سیستم حیاتی و مهم را که سد دفاعی بدن در مقابل باکتری ها و ویروس ها و سایر عوامل بیماری زا است را مختل کرده و شخص را نسبت به ابتلا به بیماری ها آسیب پذیرتر کند.

رفیعی افزود: نکته مهم تاثیری است که این اضطراب های گسترده می تواند در آینده کودک داشته باشد که یکی از این تاثیرات مخرب ایجاد تله آسیب پذیری در بچه ها است؛ افراد گرفتار در تله آسیب پذیری دائما با این ترس و نگرانی زندگی می کنند که فاجعه ای در راه است و معتقدند قادر نیستند از آن اتفاقات جلوگیری و از خود در برابر آن ها محافظت کنند، ترس هایی که در تمام لحظات آرامش را از این افراد می گیرد این تله در سنین کودکی شکل می گیرند و در بزرگسالی فعال می شوند؛ ترس های دوران کودکی مثل جنگ، سیل، زلزله، مرگ و در حال حاضر نیز ویروس کرونا که در این دوره با توجه به قرنطینه خانگی ترس های بچه ها می تواند ترس از دست دادن والدین، همکلاسی ها، معلم، بیماری و... باشد.

رفتار والدین؛ موضوع مهم در عوامل استرس زاست

وی با بیان اینکه با نگاهی دقیق تر به ریشه های این نوع تله ها می توان فهمید که یکی از دلایل مهم، رفتار والدین در ارتباط با عوامل استرس زاست، گفت: اگر والدین فرد بیش از حد مراقب کودک خود باشند برای مثال در روز های عادی اجازه ندهند کودک از خانه برای بازی کردن بیرون برود، کودک را از خوردن غذای بیرون از خانه منع کنند و ... به طور ناخودآگاه این باور را در ذهن کودک می پرورانند که همیشه محتاط باش چرا که خطرات همیشه در کمین اند و تو موجود آسیب پذیری هستی و در این صورت زمینه بروز این تله را فراهم می کنند.

عضو عیئت علمی پژوهشگاه تربیت بدنی با اشاره به اینکه در شرایط کنونی که از بین بردن منبع اصلی استرس خارج از توان ماست، مطرح نمود: می توان با تغییر در روش مقابله با شرایط تهدید کننده، روش های مقابله ای سودمند و کنار آمدن با آن را به خوبی یادگرفت و در زندگی به فرزندان خود آموزش داد.

ایجاد محیط امن و آرام در خانه و تقویت اعتماد به نفس در بچه ها می تواند عملکرد آن ها را هنگام روبرو شدن با شرایط استرس زا کنترل کند؛ یکی از نکات بسیار مهم قرار ندادن بچه ها در معرض خبر های مربوط به بیمای و از سوی دیگر استفاده از روش های موثرتر برای رعایت بهداشت فردی است، به عنوان مثال شستن دست ها یکی از راه های موثر در پیشگیری از بیماری است، اما تاکید زیاد بر شستن دست ها ممکن است، بچه ها را وارد دایره لجبازی و یا وسواس کند، بنابراین می توان با استفاده از روش های دیگری مانند بازی، رعایت بهداشت در خانه را به بچه ها آموزش داد.

چهار توصیه برای رعایت هرچه بهتر بهداشت توسط بچه ها

رفیعی ادامه داد: بنابراین توصیه می شود بچه ها را مامور بهداشت خانه کنیم، جا هایی که احتمال آلودگی بیشتر هست به کمک بچه ها نوار قرمز بکشیم و فلش بزنیم، ستاره دادن به فردی که در خانه رعایت بهداشت بیشتری می کند و در انتها شب جایزه دریافت کند و نیز بنا به اقتضای سنی کودک در مورد بیماری با او صحبت کنیم و توصیه دکتر را با کودک به زبان بچه هاه در میان بگذاریم.

پرخوری و فضای مجازی در کمین بچه ها

وی با بیان اینکه تهدید و چالش بعدی در قرنطینه خانگی افزایش رفتار های بی تحرک به واسطه حذف بخش زیادی از فعالیت های بدنی است که به طور معمول در محیط بیرون از خانه و در مدرسه یا مهد انجام می دادند، اظهار کرد: نگاه دقیق تر به رفتار های درون خانه بچه ها امروزی نشان می دهد که سهم استفاده از برنامه های تلویزیونی، رایانه و اینترنت، تبلت و موبایل برای انجام بازی های رایانه ای و حضور در شبکه های اجتماعی به مراتب بیشتر از مطالعه، ورزش و فعالیت بدنی در اوقات فراغت بچه ها است، بنابراین بچه های که ساعات زیادی از روز به تماشای تلویزیون و کامپیوتر صرف می کنند زمان کمتری برای تحرک و بازی دارند از این رو والدین باید زمان تماشای تلویزیون، بازی های کامپیوتری را محدود کنند.

رییس کمیته ملی توسعه فعالیت بدنی بچه ها افزود: البته در این خصوص والدین باید الگوی مناسب برای فرزندان خود باشند چرا که بچه های که والدین خود را اغلب در حالت نشسته به تماشای تلویزیون و یا استفاده از موبایل و تبلت و...

درحالت بی تحرک می بینند به طور حتم رفتار های بی تحرک را تقلید کرده و در آینده دچار افزایش وزن خواهند شد و این فرایند در شرایط این روز ها و تعطیلات نوروزی پیش رو که اغلب منجر به تغییر شیوه زندگی به ویژه علاقه بچه ها به غذا های پرکالری جذاب با ترکیبات نامطلوب، مصرف میان وعده ها و غذا های چرب و شیرین، کاهش مصرف مواد غذایی دارای فیبر و عدم تحرک باعث بروز پدیده چاقی شده و با افزایش وزن زمینه ساز بسکمک از بیمای های غیرواگیر در اینده است.

رفیعی با تاکید بر اینکه بچه ها سرشار از انرژی هستند و نیاز به فعالیت دارند، گفت: هنگامی که بچه ها نتوانند انرژی خود را تخلیه کنند دچار اختلالات ذهنی و حرکتی می شوند؛ بنابراین باید شرایطی فراهم سازیم تا بچه ها بتوانند در خانه هم به فعالیت های مناسب با فضای آپارتمان نشینی بپردازند.

فعالیت بدنی و بازی خانگی؛ عامل کاهش بیماری های عفونی در بچه ها

وی ادامه داد: والدین می توانند با انجام بازی های خانگی و همراهی با فرزندانشان، آن ها را به انجام فعالیت های بدنی متنوع و روزانه تشویق کرده و با ایجاد نشاط در خانه، تقویت قوای جسمی، ارتقای قابلیت های ذهنی و حرکتی و بهبود شرایط فیزیولوژیکی بدن، خطر ابتلا به بیماری های عفونی از جمله کرونا در بچه ها را کاهش دهند.

بازی؛ بهترین شکل فعالیت طبیعی برای بچه ها

این عضو هیئت علی پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی با تاکید بر اینکه بازی، بهترین شکل فعالیت طبیعی برای هر کودک است، گفت: در واقع بازی کردن، در زندگی کودک از اهمیت زیادی برخوردار است و در جریان بازی، نیرو های روحی و جسمی کودک یعنی دقت، حافظه، تخیل، نظم و ترتیب، چالاکی، مهارت و… رشد می یابند و علاوه بر این ها بازی برای کودک محرک و انگیزه ای در جهت کسب تجارب اجتماعی است.

رفیعی افزود: بازی وسیله طبیعی کودک برای بیان خود است. کودک با بازی کردن، موقعیتی را به دست می آورد تا احساسات و مسائل خود را عرضه کند و به عبارت دیگر ابراز وجود کند، بنابراین بازی به بچه ها کمک می کند تا مفهوم جمع و ارتباط مثبت و موثر با دیگران را بیاموزند و در واقع مشارکت اجتماعی را تمرین کنند.

بچه ها چقدر باید فعالیت بدنی روزانه داشته باشند؟

وی با اشاره به اینکه به طور کلی تحقیقات نشان داده است که کودک باید روزانه حداقل 60 دقیقه فعالیت بدنی داشته باشد، اظهار کرد: نکته مهم شدت تمرینات و بازی هایی است که افراد به ویژه بچه ها انجام می دهند که این مسئله حائز اهمیت است.

در همین رابطه پروفسور مایک گلسیون عضو انجمن آموزش علوم بریتانیا معتقد است ورزش در حد تعادل به تقویت سیستم ایمنی بدن در مقابل بیماری های عفونی نظیر سرماخوردگی، آنفولانزا، سینوزیت کمک می کند و اگر در طول روز تحرک کمی دارید، خطر ابتلا به عفونت در شما 2 تا 3 برابر بیشتر از دیگران است.

مضر بودن تمرین با شدت بالا برای سیستم ایمنی بدن

رییس کمیته ملی توسعه فعالیت بدنی بچه ها ادامه داد: ازسوی دیگر به همین میزان داشتن تمرین با شدت بالا نیز برای سیستم ایمنی بدن می تواند مضر باشد، بنابراین توصیه می شود با گنجاندن فعالیت ها و بازی هایی با شدت متوسط و به دور از نشستن های طولانی هم زمینه مناسب تقویت سیستم ایمنی بدن بچه ها را فراهم کنید و هم از سایر فواید بازی مانند تقویت حافظه و یادگیری، افزایش اعتماد به نفس، کاهش اضطراب و افسردگی، تنظیم و تعدیل میزان استرس و حتی تغییرات شخصیتی (پیدایش دید مثبت تری نسبت به زندگی و امید با آینده) در کنار توسعه قابلیت های بدنی و افزایش ذخایر حرکتی بچه ها بهره مند شوید.

رفیعی تاکید کرد: در نهایت اینکه اگر این بازی و فعالیت بدنی با همراهی دیگران به ویژه والدین باشد منجر به تقویت مهارت های ارتباطی بچه ها شده و آن ها می توانند در کنار ورزش و بازی با دیگران صمیمی شوند و بیاموزند در مواقع بحرانی می توانند از حمایت اجتماعی آن ها استفاده کنند و یا اینکه به دوستان، خانواده و نزدیکان کمک کنند و این نکته کلیدی در آموزش حمایت های بین فردی است.

نکات مهم و مورد توجه در حوزه بازی بچه ها

1- فعالیت بدنی زمانی است که بیشتر قسمت های بدن درگیر حرکت است (به عنوان مثال سه چرخه سواری، دویدن و پریدن) و فعالیت بدنی شامل بازی هایی از قبیل: چیدن پازل و یا نقاشی کردن نیست باشد، بنابراین بازی هایی انتخاب کنید که در آن کودک تحرک کافی را داشته باشد.

2- با کودک خود بازی کنید؛ ملحق شدن شما به بچه ها در حین بازی کردن، باعث ایجاد ارتباط بین شما و فرزندتان می شود و در حالی که از بازی کردن با او لذت می برید به کودک خود کمک کنید تا به روش های مختلف از طریق بازی کردن رشد کند و به عنوان یک امتیاز، بازی با کودکتان یک راه عالی برای فعال بودن شماست.

3- روزانه به طور فعال با کودک خود بازی کنید؛ بچه ها پیش از دبستان روزانه حداقل نیاز به 2 ساعت حرکت فعال دارند. آن ها نباید بیش از یک ساعت مگر در هنگام خواب غیرفعال و رفتار های بی تحرک داشته باشند.

4- با جدیت درگیر بازی شوید؛ بچه ها پیش از دبستان نیاز به فرصت هایی دارند که روزانه از انرژی بالای خود استفاده کنند، بنابراین دویدن، پریدن و جست و خیز کردن برای بچه ها ضروری است، زیرا بچه ها در حین انجام این حرکات از عضلات بزرگ در پا ها و تنه برای استحکام استخوان ها، تناسب اندام سلامت قلب و عروق استفاده می کنند و همچنین قدرت عضلات از فعالیت های عضلات بزرگ ناشی می شود.

5- مهارت های حرکتی را توسعه دهید؛ بچه ها پیش از دبستان به فرصت های زیادی جهت تمرین و کسب اعتماد به نفس در انجام مهارت های حرکتی بنیادی دارند. این مهارت ها، هم، چون بلوک های ساختمانی برای خلق الگو های حرکات پیچیده تر بوده و شامل:

الف) مهارت های حرکتی دستکاری اشیاء شامل پرتاب کیسه های لوبیا، دریافت روسری و ضربه زدن به توپ است، همچنین مهارت های دستکاری اشیاء، فعالیت های هماهنگی چشم و دست و چشم و پا نیز نامیده می شوند.

ب) مهارت های حرکتی جابجایی شامل جهش، پریدن و جست و خیز کردن است.

پ) مهارت های حرکتی کنترل بدن شامل تعادل و ساختن حالات مختلف با بدن است.

ت) مهارت های آگاهی بدن شامل حرکت در فضا و نیز زمانبندی حرکت می است.

6- از فعالیت بدنی جهت حمایت از یادگیری و رشد اجتماعی کودکتان استفاده کنید؛ زمان بازی هنگامی است که کودک شما می تواند فعالانه در محیط پیرامونش به جستجو پرداخته، با اطرافیانش همکاری و مشارکت کرده و با هر آنچه که با آن در تضاد است، مقابله کنند. بازی کردن مهارت های تفکر و کلامی را در کودک تقویت کرده و باعث رشد و توسعه ادبیات در او می شود.

7- خلاقیت و بیان خود را ارتقاء دهید؛ بچه ها پیش از دبستان برای ابراز خود از طریق حرکت و نیز برای رسیدن به خود باوری، نیاز به فرصت دارند؛ و بازی هایی که به بچه ها امکان ارائه ایده ها و راه حل های جدید را بدهد، به مهارت های تفکر و نیز مهارت های اجتماعی آنان کمک می کند.

8- نهایتا اینکه تا جایی که می توانید محیط خانه را شاد و بازی های مفرح را برای بچه ها انتخاب کنید تا با ترشح هورمون شادی در اعضای خانواده زمینه های کاهش اضطراب و افزایش ایمنی و روحیه خود را فراهم سازید.

منبع: فرادید

به "فعالیت بچه ها را در قرنطینه افزایش دهیم" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "فعالیت بچه ها را در قرنطینه افزایش دهیم"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید